Zuid-Holland

De hoogste vuurtoren van Nederland staat op de Maasvlakte en is 62 meter hoog. Het eenvoudige betonnen bouwwerk is ontworpen door de heer W. Colenbrander en gebouwd in 1974. Daarmee is het de laatst gebouwde grote vuurtoren van ons land.Het optiek in de toren stond vroeger in de toren van Hoek van Holland.

De vuurtoren brandde vroeger zowel overdag als 's'nachts

De vuurtoren staat aan de Westzijde van de Maasvlakte en markeert de toegang tot de Nieuwe Waterweg, naar de Europoort. Het nam de taak over van de twee vuurtorens van Hoek van Holland. Het licht is één van de sterkste van Nederland en geeft vijf schitteringen per twintig seconden.

Toen in 1974 de Maasvlakte voltooid was, lagen de oude lichten te ver van zee. Deze oude lichten werden vervangen door zes betonnen torens en vormen samen drie lichtroutes.

Noordelijke route: Twee rode lichten en leidt schepen naar de Nieuwe Waterweg en Rotterdam

Middelste route: Twee witte lichten en leidt schepen de haven binnen

Zuidelijke route: Twee groene lichten en leidt shepen naar Europoort

De nieuwe lichten zijn aanzienlijk hoger dan de oude lichten.

Toen in 1879 de Nieuwe Waterweg werd aangelegd, werden er - evenals bij IJmuiden in 1876 - in eerste instantie geen vuurtorens gebouwd. Pas in 1893 ontwierp A.C. van Loo twee torens in een lichtenlijn. De lage toren was van baksteen en 8-kantig van grondvorm. In 1899 werd deze stenen toren vervangen door een nieuwe toren, ditmaal van gietijzer, die veel gelijkenis vertoont met het hoge licht.

Het lage licht had tot 1913 een vetgasgloeilicht (2 000 cd), van 1913 tot 1921 een gasgloeilicht (12 000 cd) en het licht werd in 1921 geëlektrificeerd met een elektrisch gloeilicht (20 000 cd). In 1933 was de lichtsterkte 18 000 cd. Het optiek van het lage licht was in 1959 een fabrikaat van Chance Brothers uit Engeland.

De beide torens van de lichtenlijn stonden 544 m uit elkaar. In 1960 werd het hoge licht voorzien van een nieuw optiek, en in 1967 werd de lage toren grijs geverfd.

De aanleg van de Maasvlakte

In 1974 werd de Maasvlakte voltooid, en hierdoor kwamen de beide torens van Hoek van Holland te ver van zee te liggen en raakten hiermee hun functie kwijt. De functie van lichtenlijn werd overgenomen door 6 betonnen torens uit 1971, die in groepen van twee nu 3 lichtenlijnen vormen. De noordelijkste lijn geeft leiding naar de Nieuwe Waterweg en Rotterdam en heeft rode lichten, de zuidelijkste voert naar de Europoort en heeft groene lichten en de middelste lichtenlijn heeft witte verlichting en leidt de schepen van zee af de haven binnen.

De functie van verkenningslicht is overgenomen door de nieuwe vuurtoren op de Maasvlakte, die ook het optiek van het oude hoge licht van Hoek van Holland heeft overgenomen. Het lage licht is in 1977 in twee delen vervoerd naar het Maritiem Buitenmuseum aan de Leuvehaven in Rotterdam en staat daar nog steeds.

Het Hoge Licht staat nog steeds op zijn oude plaats,

Het licht is echter in 1971 gedoofd. De toren is nu in gebruik door het Nederlands Kustverlichtingsmuseum. U ziet er een tentoonstelling over de geschiedenis van vuurtorens, vuurtoren modellen, lampenwisselaars, propaan gaslantarens, radiobaken, fotomateriaal en boeien. Vanaf het hoogste punt van de vuurtoren heeft u een schitterend uitzicht over Hoek van Holland.

De vuurtoren van Noordwijk is ontworpen door C. Jelsma en gebouwd in 1921 door Van Splunder & Zn. De toren staat aan de (Wilhelmina) boulevard bij het vuurtorenplein en heeft zes verdiepingen en een trap met 108 treden. Op het vuurtorenplein staat ook het monument Janus. De toren heeft een hoogte van ruim 33 meter en is gemaakt van baksteen en gewapend beton. De toren is onbemand en niet geopend voor het publiek, ter vervanging van de toren uit 1854. 33 meter hoog, Noordzijde Kon. Wilhelminaboulevard

Het lichtkarakteristiek is drie schitteringen per 20 seconde. Het licht heeft een lichtsterkte van 38.000 cd en een zichtbaarheid van 18 zeemijlen.Op dezelfde plek werden al in 1444 vuren gestookt ter orientatie voor de vissers die na zonsondergang nog huiswaarts moesten keren. In de 19e eeuw werd een houten stellage gebouwd dat in 1854 werd vervangen door een stenen torentje. In 1921 werd de vuurtoren gebouwd, zoals deze vandaag de dag te zien is. In de jaren dertig werd hij wit geschilderd.

Het verzoek om een vuurbaak te bouwen werd in 1605 ingediend bij stadhouder Prins Maurits. Uiteindelijk werd hier pas in 1628 goedkeuring aan gegeven. In navolging van Katwijk kreeg elke vissersplaats aan de kust zijn eigen vuurtoren of vuurbaak.

Op het platte dak lag een rooster waarop een houtvuur werd gestookt, later een kolenvuur en halverwege de 19e eeuw werd een olielamp met reflector in een lichthuis geplaatst. Sinds 1913 is de toren niet meer in werking, omdat er toen geen schepen meer in Katwijk aan land kwamen.

De vuurtoren van Katwijk, ook wel Vuurbaak of Vierboet genoemd, is het één na oudste bewaard gebleven vuurtorengebouw van Nederland.( De oudste vuurtoren in Nederland is de Brandaris.) De toren heeft een hoogte van 14 meter en staat aan de boulevard bij het Vuurbaakplein. Tegen kinderen werd verteld dat zij niet door de ooievaar werden gebracht, maar uit deze Vierboet kwamen. In de zomermaanden is de toren geopend voor publiek.

De Vuurtoren van Scheveningen is ontworpen door Q. Harder en werd in 1875 opgeleverd. De rode twaalfzijdige gierijzeren toren heeft een hoogte van 49 meter en een lichtbereik van 29 zeemijlen (53,5 kilometer). De toren heeft de status van rijksmonument. De vuurtoren bevindt zich aan het einde van de boulevard dichtbij de Scheveningse haven en visafslag. De toren behoort tot de gemeente Den Haag.

De toren is gebouwd van gietijzer. De negen vloeren staan in verbinding met elkaar door gietijzeren wenteltrappen. Op de tweede verdieping is het verblijf van de vuurtorenwachters. Deze vloer is betimmerd en met kooien uitgerust. De kooien zijn in 1959 verwijderd. Een uitkijkpost is in 1957 op de zesde vloer van de toren gebouwd. Aan de voet van de toren werd één dubbele woning voor de opzichter en vier woningen voor vuurtorenwachters gebouwd.

Bij oplevering bevatte de toren een draaiend optiek in een kwikbad. In de jaren zestig werd dit licht vervangen door een electrisch aangedreven draaiend lichtwerk op kogellagers. Het licht reikt ruim 53 kilometer ver en geeft twee lichtflitsen per tien seconden.

Deze vuurtoren staat op Voorne-Putten, bij ingang van het kanaal door Oostvoorne dat vroeger de belangrijkste toegang vormde tot de haven van Rotterdam werd gegraven, was Hellevoetsluis als voorhaven een bloeiend vestingstadje dat een thuisbasis vormde van de oorlogsvloot.

In de negentiende eeuw werd het Voornse Kanaal gegraven, met de ingang net ten oosten van de toren.

Op een vooruitgeschoven post in het water, net buiten de vesting, werd een eenvoudige ronde toren gebouwd ter vervanging van een ouder binnenvuur.

de toren werd gebouwd met baksteen en is gebouwd in het rond en heef twee verdiepingen bouw voltooid in 1822, en is onlangs grondig gerestaureerd, doet nog steeds dienst voor de scheepvaart. Schitterend uitzicht. Open: mei-aug: laatste zondag van de maand.

Deze toren ligt in het uiterste westen van het eiland. Hij werd gebouwd in de jaren 1947-1948. De hoogte bedraagt 52 meter. Zijn voorganger werd op 4 mei 1945 door de bezetters totaal vernield. Deze toren dateerde uit 1912. Daarvoor deed de toren van Goedereede dienst als vuurtoren. De verlichting van Goeree werd eeuwenlang verzorgd door een vuur, en later een lamp, op de kerktoren van Goedereede.

Al in 1862 werd op het Westhoofd een gietijzeren vuurtoren gebouwd, maar pas met de bouw van een betonnen toren in duinen werd de lamp van de kerktoren verwijderd.

Het betonnen kustlicht was dor B.A. Verney ontworpen maar werd door de duitsers op de valreep (mei 1945) opgeblazen.

Het optiek (de lamp) was toen echter al heelhuids naar beneden gehaald en werd later geplaatst op de toren van Ameland.

Direct na de oorlog werd Gijsbert Friedhoff rijkbouwmeester en dat bleef hij tot 1957.

In die functie ontwierp hij de nieuwe vuurtoren met een betonskelet (dat betekent dat hij van beton is) dat werd bekleed met baksteen